Lesgeven in Estland

Estland; het land van 1.258.545 inwoners op 45.339 km2. Het land dat trots is op zijn vele zangkoren en de rijke cultuur. Het land van programmeren en robotica maar ook het land van orde, discipline en respect.

Samen met 12 pabostudenten en 3 docenten van de Kempel zijn wij 5 dagen op pad geweest om het Estische onderwijs te ontdekken. Na een bezoek aan de universiteit op woensdag waar we ons verbaasden over het lage aantal studenten aan de lerarenopleiding (12 stuks in het tweede leerjaar), brachten we woensdag een inspirerend bezoek aan het Püha Miikaeli  Kool.

De studenten kregen de opdracht van de Kempel om lessen over Nederland te geven. Prachtige lessen over molens en hun werking, onze mooie dijken en de topografie van Nederland kwamen voorbij. Bij het verdelen van de studenten ging er echter iets mis. De studenten waren op maar een juf bleef over. Nu zijn wij gelukkig niet de beroerdste en met al ons enthousiasme en ervaring hebben Rian en ik ons ‘opgeofferd’. Tja, als je dan de kans krijgt om het mooiste beroep ter wereld uit te oefenen in een land als Estland… dan neem je dit met beide handen aan.

Rian en ik liepen achter de juf aan naar het gebouw waar ‘onze’ groep jongens les hadden. Jongens en meisjes zitten op deze school tot hun 14e apart, want… jongens zijn toch wel erg lastig en zouden zomaar de meisjes van hun werk af kunnen houden. De jongens-groepen zijn dus ook een stuk kleiner. 13 jongens in de leeftijd van groep 7 kwamen enthousiast het klaslokaal van nog geen 30 m2 binnen.

Klaslokaal

Ja, je leest het goed… een klaslokaal van nog geen 30 m2. Het kantoor van sommige directeuren is nog groter. Ze hebben hier uitgerekend dat elke kind 1,7 m2 bewegingsruimte moet hebben. Nou die bewegingsruimte is in de klas ver te zoeken. Er staan 3 groepjes met tafels midden in het klaslokaal gericht op het krijtbord. Naast een instructietafel staat er ook nog een ladekast met de laatjes van de leerlingen. En dan hebben we al snel de gehele inrichting van de klas besproken.

 

Doen waar we het beste in zijn … lesgeven. 

13 jongens stonden klaar om les te krijgen van 2 dames uit het verre Nederland. De nieuwsgierigheid straalde van de gezichtjes af en ze keken ons vol verwachting aan. Rian en ik startten met onze les en de jongens bleven keurig staan. Waren wij toch even vergeten om te zeggen dat de jongens mochten gaan zitten. Ik verbaasde me erover dat deze jongens zo gedisciplineerd zijn. Het viel me verder op dat de leerkracht weinig woorden nodig had om de jongens in het gareel te houden. Een oogopslag was al genoeg om de jongens te herinneren aan de regels van de klas. Gelukkig hoefden we onze les niet in het Estisch te geven maar konden we gewoon in het Engels met de leerlingen in gesprek gaan. De leerlingen spraken over het algemeen perfect Engels, vaak nog beter dan de leerkracht.

De opdracht van de studenten was het geven van een les over Nederland. Dus Rian en ik vonden dat wij ons daar dan ook aan moesten houden. We wilden de kinderen graag een Sinterklaasliedje aanleren, hoe Nederlands wil je het hebben. We hebben de kinderen eerst verteld over Sinterklaas. Wie is die man? Waar komt hij vandaan? En wat maakt dit feest nu zo bijzonder? Daarna hebben we de kinderen ‘Sinterklaas kapoentje’ in het Nederlands aangeleerd. Dat ging aardig vlot. Het zangtalent van de kinderen was gelukkig een stuk beter dan dat van Rian en mij. Omdat het aanleren van het liedje zo vlot ging, hebben we het aangevuld met een aantal passende bewegingen.

Rory’s story cubes

We kregen van de juf ruim een uur om te vullen dus we hadden nog tijd over voor wat andere opdrachten. Kijk… mijn kans om creatief denken als prachtige les
ook in het Estse onderwijs te introduceren. Dus de klas werd op zijn kop gezet om een kring te maken (en dan merk je pas hoe smal de klas is). Ik pakte mijn telefoon erbij om de app van Rory’s story cubes te openen. Eens kijken hoe het gesteld is met de creativiteit van deze jongens. Als eerste mochten de jongens de dobbelstenen digitaal schudden. Samen maakten we zin voor zin een verhaal waarbij we elke keer de dobbelstenen gebruikte. De opdracht was het gebruik van een van de afbeeldingen in het verhaal. Leuk dat de meeste jongens probeerden om zoveel mogelijk afbeeldingen in de zin te stoppen. Mooi om te zien hoe de jongens elkaar hielpen wanneer ze even niet meer wisten hoe je het toch in het Engels zou zeggen.


Daarna volgde een tekenopdracht: Je krijgt steeds een afbeelding te horen die je moet verwerken in een tekening. Alle 6 de afbeeldingen moeten samen een geheel vormen. Later voeg je een titel toe en vertel je kort het verhaal van je tekening. Prachtig om te zien hoe enthousiast, rustig en snel er gewerkt werd. De juf van de klas filmde elk woord, elke opdracht en elke tekening.

Awesome!

De gastvrijheid in deze klas was enorm, de leerlingen waren enthousiast en het was, in de woorden van de leerlingen, awesome! Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten en iedereen aanraden om zo’n kans aan te grijpen.

dsc_0354-Anne Koolen, bs D’n Heiakker-

 

 

 

 

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s